Στο πλαίσιο της ατομικής έκθεσης του ταλαντούχου εκπρόσωπου της γενιάς του ΄60 με τίτλο «Χρίστος Καράς, Ο μεγάλος ονειρικός», το Σάββατο 22 Οκτωβρίου στις 13:00 θα γίνει ξενάγηση από τον επιμελητή παρουσία του ζωγράφου. Παράλληλα θα ακολουθήσει βιβλιοπαρουσίαση του ομότιτλου βιβλίου από τις εκδόσεις Νίκας και συζήτηση με την συμμετοχή όλων των παρευρισκομένων.

Τα έργα του Χρίστου Καρά συνδυάζουν ευφυείς γραφισμούς, επίπεδες, χρωματικές επιφάνειες, ψευδαισθητικά βέλη με αιωρούμενα αντικείμενα και με απροσδιόριστα εξαρτήματα ενός τεχνολογικού πολιτισμού που εξερράγη στο διάστημα. Η ρομαντική μάλιστα και κλασικίζουσα φύση του εμπλουτίζεται με σχηματοποιημένες φιγούρες αρχαίων πολεμιστών και με μορφές που έντονα ανακαλούν το ιστορικό παρελθόν. Ο ιστορικός τέχνης Μάνος Στεφανίδης  χαρακτηριστικά αναφέρει για την πορεία των έργων του Καρά : «Είναι πάντως πολύ χαρακτηριστικό πως και οι τρεις κορυφαίοι ζωγράφοι ο Μυταράς, ο Φασιανός και ο Καράς, πρωτοεμφανίζονται ως καθαρόαιμοι εξπρεσιονιστές με τα εξπρεσιονιστικά τους έργα, τα οποία φιλοτεχνούνται grosso modo στην περίοδο της δικτατορίας, να είναι τα καλύτερα. Προσωπικά μου αρέσουν οι ζωγράφοι που έχουν εμμονές. Που επιστρέφουν ξανά και ξανά στο ίδιο θέμα, όχι τόσο για να το τελειοποιήσουν -αυτό θα ήταν αφέλεια- αλλά για να τελειοποιήσουν, όσο γίνεται, τον εαυτό τους· αυτό σημαίνει αγιοσύνη. Αφού η τέχνη αποτελεί μια μορφή αγιότητας (που όμως δεν φοβάται να αμαρτήσει). Κι αφού η αμαρτία, υπό όρους, δηλαδή όταν εμφορείται από αναπαλλοτρίωτο πάθος, είναι κι αυτή, μορφή αγιότητας. Άρα, με τη σειρά της, διεκδικεί το πρόσωπο (και το προσωπείο) της τέχνης. Όπως ο Χρίστος Καράς». 

Και δύο, τελευταία λόγια συμπληρώνει ο Στεφανίδης για την γλυπτική του Χρίστου Καρά: «Αυτή προκύπτει ως κατευθείαν συνέπεια της ζωγραφικής του, είναι δηλαδή μία τρισδιάστατη οργάνωση εν χώρω των δισδιάστατων μορφών του σύμφωνα με τα πρότυπα του Giorgio de Chirico και του Salvador Dali. Μόνο που στα γλυπτά του Καρά υπάρχει, καλύτερα διασώζεται, αυτό το εξωπραγματικό στοιχείο – η φωνή ας πούμε ενός μπρούτζινου προσώπου – που χαρακτηρίζει όλη του τη δουλειά. Εκείνο το ονειρικό – μαγικό στοιχείο που κάνει και τη γλυπτική του εξαιρετικά ενδιαφέρουσα».